De firma Jan Dekker begon vermoedelijk in 1885 met de productie van zeep in een houten pakhuis aan de Zaandijkerweg. In 1893 verrees er een drielaagse stenen fabriek, ontworpen door de Amsterdamse architecten Van Rossum en Vuijk. In 1896 werd de fabriek met één verdieping verhoogd. Na een brand in 1906 werd de zeepziederij herbouwd in fraaie baksteenarchitectuur. Het gebouw is één van de eerste in Nederland waarin een constructie van gewapend beton werd toegepast.

Aan het einde van de jaren negentig dreigde het gebouw door verwaarlozing en leegstand zelfs in te storten. Ook De Adelaar, de reusachtige vogel op het dak, verloor grote brokken beton. Het gebouw was inmiddels aangewezen als provinciaal monument en kreeg in 2004 ook de status van rijksmonument. Enkele jaren later begon de restauratie, waarbij de adelaar een nieuwe kop kreeg. Met een spanwijdte van ruim zes meter, hoog boven op de toren, diende De Adelaar lange tijd als baken voor de scheepvaart en als reclameobject voor het bedrijf.

In Wormerveer ontstond Café Pride, een ontmoetingsplek voor queerpersonen met een beperking. Tegenwoordig is Café Pride gevestigd in Wormer, aan de andere kant van de Zaanbrug.

In cultureel centrum De Groote Weiver in Wormerveer worden queerparty’s en regenboogborrels georganiseerd. De Groote Weiver is ook het vertrek- en aankomstpunt van de fakkeloptocht tegen discriminatie, die al meer dan 35 jaar op kerstavond wordt gehouden. Jaarlijks nemen hier honderd tot tweehonderd mensen aan deel. Theatergrootheid en Roze Zaterdag-ambassadeur Stanley Burleson woont in Wormerveer. Hij zegt hierover: ‘Het is goed om te vertellen hoe wij in de wereld staan, wat wij meemaken en wat het betekent om bijvoorbeeld homoseksueel te zijn in een land waarvan wordt gezegd dat het zo tolerant is. Behalve als je in de verkeerde buurt hand in hand over straat loopt, dan breken ze je neus.’